بررسی تخصصی انحرافات ستون فقرات: اپیدمیولوژی، پاتوفیزیولوژی و رویکردهای درمانی
انحرافات ستون فقرات (Spinal Deformities) به اختلالاتی اطلاق میشود که در آن انحنای طبیعی ستون مهرهها از محور فیزیولوژیک خارج میگردد. این اختلالات عمدتاً در سه دسته اسکولیوز، کیفوز و لوردوز طبقهبندی میشوند و میتوانند منشأ مادرزادی، نوروموسکولار، ایدیوپاتیک یا دژنراتیو داشته باشند.
اسکولیوز به انحنای جانبی ستون فقرات با چرخش مهرهها اطلاق میشود که معمولاً در سطوح توراسیک یا لومبار دیده میشود. اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان (AIS) شایعترین فرم بالینی است و در دختران بیشتر از پسران بروز مییابد. غربالگری بهموقع و اندازهگیری زاویه Cobb در تعیین شدت انحراف و تصمیمگیری درمانی حیاتی است.
کیفوز پاتولوژیک معمولاً با افزایش بیش از ۴۵ درجه انحنای خلفی توراسیک تعریف میشود. کیفوز شوئرمان، شایعترین نوع در نوجوانان، با تداخل صفحات رشد مهرهها همراه است. در بزرگسالان، کیفوز ممکن است ناشی از تحلیل مهرهای، شکستگیهای فشاری یا بیماریهای التهابی باشد.
لوردوز، افزایش بیش از حد تقعر کمری، میتواند ثانویه به عللی نظیر ضعف عضلات شکمی، هیپرتروفی عضلات اکستانسور، یا اختلالات مفصل ران باشد. این اختلال با اختلال در biomechanics ناحیه لومبوساکرال همراه است.
درمان این انحرافات متناسب با شدت تغییرات ساختاری و تظاهرات بالینی انتخاب میشود. رویکردهای غیرجراحی شامل بریسگذاری، توانبخشی مبتنی بر تمرینات اصلاحی و پایش مداوم با تصویربرداری دورهای است. در موارد پیشرونده یا همراه با اختلال عملکرد ریوی، جراحی فیوژن ستون فقرات با ابزارگذاری توصیه میشود. تصمیمگیری درمانی باید مبتنی بر فاکتورهای فردی، سن، شدت انحراف و عملکرد تنفسی بیمار باشد.
